Madeira, 8 -16 januari 2019.

Een paar weken geleden vertelden we aan onze buren Nico en Edith dat we in januari altijd een weekje naar de zon gaan. Daar voelden zij ook voor…..
Na een paar dagen was de reis naar Madeira geboekt.

       
 
Dinsdag 8 januari. De weersverwachting voor vandaag is: storm. Maar nog geen bericht van vertraging van onze vlucht. Dus even over half 10 vertrekken we met de bus van Nico en Edith. Die is ingericht voor gehandicapte-vervoer. Dus ik zit in m’n rolstoel. Volgens schema komen we op de parkeerplaats van Cheap Parking en even later op Schiphol. Inchecken, bagagecontrole, koffie en broodjes, wachten en dan op de geplande tijd boarden. Na een normale vlucht landen we half 6 plaatselijke tijd op Funchal. De dames gaan met het busje naar ons hotel en Nico en ik gaan de huurauto ophalen waarvan we niet weten of de bagage er ook in past. Maar dat zal er zeker wel in gepast hebben. Na wat zoeken vinden ook wij het hotel. Daar komt het hele gezelschap uiteindelijk weer bij elkaar. Wij zochten naar het hotel, de dames in het hotel naar de kamer .
Even later gaan we naar een restaurant vlakbij waar we heerlijk eten (o.a. espada). Nog even een kleine wandeling, wat te drinken halen voor in de kamer en dan onder de wol.
 
Woensdag gaan we na het zeer uitgebreide ontbijt wandelen naar Funchal centrum. Onderweg koffie en dan naar de markthal. Fruit gekocht en de espade (vis) bewonderd…. Nog een wandeling door de winkelstraat en dan met de taxi naar huis. Het is prachtig weer, heerlijk zonnig dus we gaan naar het zwembad. Maar de zon gaat, als we daar aankomen, achter de wolken. Een groot wolkendek. Dan maar naar het binnenzwembad zoeken. En vinden. Daar een poosje gelegen, gelezen en een dutje gedaan. Dan een restaurant zoeken, daar eten en dan weer terug. Edith is erg moe dus die gaat naar de kamer. Coby en ik wachten op het optreden van de folklore-groep. Even later komt Nico ook. Na het optreden van de zang-en dansgroep gaan we naar bed.



Donderdag wordt ik met mijn verjaardag gefeliciteerd. Eerst door Coby en dan door Edith en Nico. Na het ontbijt gaan we met de auto op pad. Na wat dwalen en trachten de navigatiesystemen te laten meewerken gaan we via de Pico Ruivo in het binnenland (dus heel veel haarspeldbochten) naar de noordkant waar we heerlijk lunchen in Faial. Daarvandaan weer over de snelweg (dus voornamelijk tunnels) weer naar de zuidkant van het eiland. Dan weer richting Funchal en even langs bij de Botanische tuin. Maar omdat het al bijna 4 uur is besluiten we een andere keer te gaan. De tuin is open tot 5 uur. Dus koffie en dan richting huis. De auto wegbrengen en even een ontsteking aan mijn vinger laten verhelpen en naar de kapper. Thuis uitrusten en dan uit eten, getrakteerd door Edith en Nico. Lekkere paella. Na het eten naar huis, Edith voelt zich niet zo lekker. Nog even het verslag bijwerken en dan lezen en slapen.

Vrijdag gaan we samen op pad. Edith was al niet lekker maar Nico doet nu met haar mee. We gaan naar de noordelijke helft van het eiland. In de stralende zon gaan we naar Ribeira Brava waar we koffie drinken met een pastel de nata. Nog een wandeling door het dorp en dan het binnenland in richting Sao Vicente en Porto Moniz. Nog steeds is het warm en de zee is kalm zodat er geen grote schuimkoppen zijn en mensen liggen te zonnen langs de zee-zwembaden. Dan gaan we de kustweg naar de zuidkant volgen. Dit keer nog meer haarspeldbochten dan dwars door het binnenland. Onderweg een broodje gegeten in Ponta de Pargo, langs de zeekant. Weer verder richting Funchal, hotel Four Views / Lido Monumental. Aan de zuidkant nu weer voornamelijk door tunnels, schiet wel op maar is niet mooi met vergezichten en zo. Thuis gaan we nog een poosje langs het zwembad in de zon liggen maar tegen 5 uur wordt het fris en gaan we binnen lezen. ’s Avonds gaan we met z’n vieren weer uit eten en halen een kop koffie in de patisserie. Dan nog even het verslag bijwerken, lezen en slapen.

 

Zaterdag zijn de anderen wat opgeknapt. We gaan naar de rumstokerij die daarvoor suikerriet gebruikt. Onderweg nog even een stukje kustweg geprobeerd maar dat werd steeds smaller en eindigde op het hoogste punt. Achteruit terug dus. Dan maar verder door de tunnels. In Ribeira Brava weer koffie mét gedronken. Dan verder naar Calheite, de rumstoker. Maar dat bleek een “museum” te zijn. Daarna op verzoek van Coby het binnenland in over wederom een smalle bergweg. Maar die liep wel gewoon door. Niet het gehele gezelschap vond de smalle bergweg plezierig. Over de hoogvlakte Paúla da Serra en een lekker soepje gegeten in een restaurant. Daar geleerd hoe je een visserman-poncha maakt: schilletje van 2 citroenen met een schepsuiker in de vijzel tot een gladde massa maken. Het sap van de 2 citroenen erbij en een gelijke hoeveelheid rum. Daar krijg je het warm van op de koude zee. Verder richting ons hotel en daar nog even paracetamol (1000 mg.) voor Coby zonder stem en dan in de kamer lezen tot het avondeten. Tegen 8 uur waren we in het restaurant waar we de eerste avond ook aten. Weer erg lekker gegeten (2x pasta, 2 keer kip piri-piri). In het hotel kijken naar een dansgroepje en dan naar bed.

  

Zondag naar de markt in Santo da Serra; in het binnenland van Madeira. Na even zoeken hadden we het gevonden. Het was een gewone warenmarkt (groenten, fruit, etc.) en een gedeelte toeristenmarkt met de gebruikelijke goedkope waren. Eigenlijk gewoon zoals alle markten in toeristische gebieden. Maar gelukkig geen opdringerige verkopers. We deden wat kleine aankopen, dronken een kop koffie en gingen aan het einde van de ochtend weer terug. ’s Middags langs het zwembad in de zon gelegen en toen het wat afkoelde binnen gaan lezen. Uit eten in hetzelfde restaurant als gisteren maar nu was het erg druk. Nog even een ijsje eten en in de bar nog wat drinken met een duo dat zong-speelde.

Maandag na het ontbijt naar een winkelcentrumpje gegaan, op een paar 100 meter. Dat werd ons geadviseerd toen ik vroeg naar de grootste supermarkt. Het was inderdaad een wat grotere supermarkt met wat winkeltjes maar nou echt groot . . . . Enfin daar wat gekocht en koffie gedronken. Edith voelde zich niet lekker dus zijn Nico en Edith naar het hotel gegaan. Coby en ik gingen naar een supermarkt die we via internet hadden gevonden. Een zeer groot winkelcentrum met grote hypermarché en veel winkels. Daar wat rondgelopen en wat gekocht en toen weer de bergen in, naar Santana. Weer een prachtige route met mooie uitzichten over de stad en de zee en andere bergen en dalen. In Santana een broodje gegeten en gevraagd naar een tafelloper van de gestreepte Madeira stof. Hadden ze daar niet anders dan in schorten en zo maar wisten wel een adres in Funchal. Nog even naar de typische huisjes gekeken en dan weer over de snelweg-(tunnels) naar Funchal. De auto in een parkeergarage en de stof gaan kopen. En nog even een kop koffie (bica en chinesa) (espresso en grote koffie met melk) en toen weer naar het hotel. Daar bijgepraat met Nico en Edith en daarna wat rusten om uit eten te gaan zo rond 20.00 uur. We gingen dit keer naar een restaurant dichtbij de “grote” supermarkt. Daar hebben we heerlijk gegeten; espada (vis) met en zonder banaan en vleesschotel. Mijn voorgerecht was een plaatselijke worst, pittig met “wat” knoflook die aan tafel werd geroosterd. Het eten was echt heerlijk bij  Graca & Paixao. Na de koffie nog een ijsje bij de Italiaan er tegenover en dan voor de laatste nacht naar huis.

   

Dinsdag na het ontbijt en inpakken richting luchthaven, het dorp Santa Cruz waar festiviteiten waren i.v.m. een heilige. We hebben daar wat rondgelopen, koffiegedronken, de met veel bloemen versierde kerk bekeken, gekeken naar het grillen van vleesspiesen, gegeten en koffie gedronken. Nog even tanken en dan inchecken. Een poosje wachten en dan om even over 6 het vliegtuig in. Op de geplande tijd vlogen we en op de geplande tijd (Nederlandse tijd 23.40 u.) waren we in de aankomsthal Schiphol. Bellen en opgehaald worden door Cheap Parking, overstappen in de eigen auto en om even over half 2 aankomen in Elsendorp.
Het einde van een mooie vakantie op een mooi Madeira waar het minder warm was dan gebruikelijk.