Het eerste gedeelte van het reisverslag gaat over de eerste twee weken, het controleren van camperstops in Slovenië. Vanaf 16 mei gaan we verder met de Balkanreis van de NKC.
Net over de helft van de route wordt het uploaden van de site best veel werk. Om dat te vergemakkelijken gaan we nu beginnen met deel 3 van de Balkanreis
met het tweede gedeelte van het NKC-deel.

Woensdag weer een reisdag. Dit keer naar de kust van Albanië, naar Himarë. Onderweg nog naar een “beroemde” bron; Siri i Kalter, Het bauwe oog. Hier komt bronwater, heel helder, omhoog. Wel een flink stuk wandelen dus met het treintje terug. Onderweg in de camper lunchen na een chaotische boodschappenstop en dan verder naar een kasteeltje Porto Palerma Castle. Wil je het binnenmuseum bekijken, dan moet je wel geld, Albanese Leks, bij je hebben. Het laatste stuk dan verder met onderweg nog boodschappen voor de pannenkoeken morgen. Op ons plekje nog voorbereidingen getroffen voor hartige pannenkoeken en andijviestamppot gemaakt voor vandaag. En toen was ik echt helemaal op.

Donderdag 6 juni; een rustdag aan de kust bij Himare, Albanië. We maakten er een rustige dag van. Even koffie drinken bij de bakker om de hoek maar daar stond de muziek wel keihard, dus snel weer weg. Even over het strand lopen en rustig aan voorbereidingen treffen voor de pannenkoekmiddag. Dus beslag maken voor 36 personen. Met Rob de tafels en zo klaarzetten en vanaf 5 uur een borrel met een flink aantal pannenkoekenbakkers. Iedereen was tevreden met de verschillende soorten koeken; naturel, met kaas, appel of mix van ui en salami. Er werd afgewassen en nog wat gitaar gespeeld en gezongen en een gezellige avond gehouden tot 9 uur.

Vrijdag reisden we weer noordwaarts. Richting Berat. Een mooie bergroute met prachtige vergezichten, regelmatig wel een kilometer naar beneden tot de kust. Onderweg honing gekocht bij een plaatselijke imker en boodschappen gedaan in een Big Bazaar. Op de camping werd het 40-jarig huwelijk gevierd van een echtpaar met een lekker drankje. We grilden een kippenpoot met wat stukjes aardappel en koolsla.

Zaterdag kregen we een wandel-excursie naar het oude centrum van Berat (de camping ligt in de stad aan de rivier Osum) en naar het kasteel. Het was bij elkaar een aardige wandeling van heuveltje op en heuveltje af en naar de top: berg op. In de stad naar bijzondere punten als een oude brug en een moskee.  In het nog steeds bewoonde kasteel zijn natuurlijk allerlei winkels en zo maar ook bezienswaardige punten en museum met oude iconen. In een nog bewoonde woning kregen we ook uitgelegd hoe hier al zes generaties opgroeiden en leefden en kregen we drankjes en hapjes. In het iconenmuseum en museumkerk werd ook verteld over de iconen en hun bijzonderheden. Dan nog naar uitkijkpunten. In een restaurant kregen we een lunch van allerlei regionale produkten. De terugweg liepen we allemaal (heen een stel met de taxi) wat voor sommigen aardig inspannend was. Niet gek bij 37 graden. Na de wandeling van vandaag van zo’n 11 kilometer was het fijn om weer bij de camper te zijn en bij te komen. Om half zeven met een groepje nog wat overblijfselen van de lunch gegeten en dan het avondprogramma. Zonder televisie; er staat een boom in de weg.

Zondag 9 juniwas weer een reisdag. Eerst ging ik in het dorp een kop koffie halen; je moet toch ergens naartoe wandelen. De reis ging dit keer naar Shkoder, richting noordkant van Albanië. De reis daar naartoe was niet leuk. Voornamelijk over snelwegen en bovendien waren de interessante punten onderweg niet goed te vinden of geen parkeermogelijkheden. Nog in een overdekte markt een zonneklep voor Coby gekocht en olijven voor mij. Onderweg nog een sandwich gegeten met kaas, vlees en groente.  2 broodjes en 2 blikjes drank voor € 5,--. Nog boodschappen gedaan en weer een schade aan de auto. Een te laag balkon. Met een buurman  in Shkoder even de grootste schade verholpen. Karweitje voor thuis. Even over 4 uur een plekje op de camping. Met tv ontvangst. Coby weer blij. Zitten kletsen met onze buren en pasta met groenten en vlees gemaakt. Coby tv kijken, ik verslag maken.

 

Maandagochtend om 8 uur vertrok het grootste deel van de groep voor een wandeltocht naar Thet. Voor sommigen van ons leek deze tocht te zwaar. Tien deelnemers bleven achter. Waaronder wij. We hebben al een paar weken problemen met de auto-airco; het leek nu het juiste moment om dat te gaan oplossen. Met behulp van de receptioniste een garage gevonden. Na even onderzoek zou hij het probleem verhelpen. Morgenochtend klaar. Maar dat is niet fijn met een camper. Dus moet het echt vandaag klaar. Nou voorruit dan maar. Voor € 230,- komt er een nieuwe airco-motor in. We werden door de medewerker teruggebracht naar de camping waar we de rest van de dag, van 10 tot 18 uur, doorbrachten met lezen, uit lunchen gaan, even het water in en uitgenodigd worden voor de koffie bij andere achterblijvers. Om half 10 stond er een auto klaar om ons naar de garage te brengen. Het werk was meegevallen dus de prijs was nu € 160,- geworden. Iedereen blij. En wij op pad voor de groepsboodschappen voor morgen. En dat ging ook heel snel; één marktkraam en één supermarkt. Dus we konden nog aanschuiven bij het diner van de anderen (pizza). We hadden een succesvolle dag die werd afgesloten met tv kijken en satehsaus maken en atjar ketimum (augurk).
     
  Dinsdag was een lekker rustige dag. We begonnen met een ontbijt in het restaurant; een “Engels” ontbijt, een schaal met fruit en een bord brood met jam. Daarna af en toe wat snijwerk, met Jolet koffie drinken en in de middaguren wat gaar maken. Tegen drie uur waren de Thetgangers weer terug en ze waren blij dat er voor hun eten werd gezorgd. Zij gingen rusten, de was doen, douchen en verder bijkomen. Bij ons was het af en toe wat bakken en vliegen proberen weg te houden van het eten. Om half zes werd begonnen met een drankje waarna ik de nasi maaltijd verder afmaakte. Iedereen was er erg blij mee en vond het lekker. Met wat hulp werd ook onze afwas gedaan; het laatste stukje was voor onszelf. Sommigen kwamen nog wat nasi halen en even bijpraten maar toen was er rust. Nog even tv kijken en naar bed.
 

Woensdag 12 juni was een soort excursie-dag. Plus bovendien de verjaardag van Kyra (13 jaar) en examenresultaat van Sterre (geslaagd). De excursie was eigenlijk een rit van zo’n drie kwartier naar een bijzonder restaurant waar alles zelf wordt gemaakt van eigen producten of van buur-boeren. Dus zelf kaas maken, wijn en dranken maken, worst maken, etc. Een leuk bedrijf waar we werden rondgeleid door een uitstekend Engels sprekende jongedame. Veel producten kregen we te zien en later ook te eten. Twaalf verschillende hapjes werden gebracht. Meerdere voorgerechten, twee hoofdgerechten (varkensvlees en geitenlam) en drie nagerechten. En meerdere drankjes. Vooraf wisten we de hoeveelheid gerechten niet dus toen de voorgerechten waren verdwenen was bijna iedereen al verzadigd…… Om half 5 waren we weer thuis en aten die dag niets meer.

Donderdag was weer een reisdag. We gingen eerst uit ontbijten in het camping-restaurant om dan verder te gaan met de route van vandaag. Nog even inkopen gedaan in Shkoder. We verlieten Albanië om naar Montenegro te gaan. Een prachtige bergroute met fantastische uitzichten. Net in het nieuwe land hebben we een lunch genomen. Maar eigenlijk is dat al gauw te veel; gevulde paprika en cevapcici-gehaktstaafjes. Maar het was wel lekker. In Montenegro werd de weg minder goed. Voornamelijk doordat een gedeelte van de weg was afgesloten tot 5 uur, zo’n 75 km voor de camping. Bovendien is ook vlak voor de camping de weg afgesloten tot 5 uur. En dan open tot 7 uur. Dus eerst ruim een uur wachten en dan filerijden over een zeer slechte weg. Maar gelukkig werd de weg vlak voor de camping langer opengesteld. Net over 7 waren we op de camping. Plekje zoeken, installeren en met een paar nog een praatje maken. Dan een eitje bakken of brood met aardbeien eten. Dan nog even internet zoeken maar in de bergen valt dat niet mee. Alleen bij de receptie is wifi te vinden.

Vrijdag 14 juni was een rustdag.Vanmorgen nog even bij de receptie de website de lucht in. De bus die ons zou ophalen kon door de opgebroken weg niet komen. Dus een echte rustdag. Gisterenavond nog even de wagen op blokken gezet want we hadden lekkage. Verder niets nat geworden. Slechte nacht gehad; heel veel ademstops. Nieuwe kampeerders die vlak bij ons kwamen staan met nog heel veel ruimte eromheen. Ja, Duitsers, die houden van dichtbij staan weten we inmiddels. Een tijd lang niets gedaan maar aan het einde van de middag nog een watermeloen geslacht en bij de “borrel” gezet. Na het drankje naar het restaurant waar we gezamenlijk goed hebben gegeten. Dan nog een kampvuurtje dat zo rond half 10 was afgelopen.

Zaterdag was weer een reisdag. Dit keer van een goede 50 kilometer met een bezoek aan de bekende Tarabrug. Daar werd wat met de tokkelbaan / zipline naar de overkant gegaan. Was aardig en niet echt goedkoop. Daar ook een kop  koffie gedronken en wat bij de winkels rondgelopen. Nog aardige foto’s gemaakt en toen weer verder. We gingen over een hoogvlakte met mooie uitzichten en een smalle weg. We zaten op een hoogte van bijna 1,5 kilometer. Dat is ook de hoogte waar we vannacht zullen slapen. Zal dus fris worden vannacht. Nog een flinke tijd zitten praten met andere deelnemers waarna het eten en avondprogramma kwam.
   Zondag 16 juni, excursiedag. Met 4-wielaangedreven wagens gaan we de natuurparken in, het Dormitori en het Piva park. In het eerste park is het op één na diepste kloof ter wereld. Dus veel vergezichten en uitzichten. Op foto’s is dat eigenlijk niet goed te zien. Maar in werkelijkheid wel hoor. We reden aardig wat kilometers door de nauwe bergwegen in dit mooie deel van Montenegro. Halverwege werd een uitgebreide lunch geserveerd. Best lekker maar erg onregelmatig. Toen het varkens- en lamsvlees al op was, kwamen de vissen. Dus we hebben gegeten van de grote schaal van vlees. Natuurlijk eerst een salade en een soep. Het werd afgesloten met een mix van Turks en Balkan, een cake-baklava in verdunde glucosestroop. Maar het was lekker en gezellig. Daarna weer de auto’s in voor het andere natuurpark; het Piva. Ook erg mooi met een bijzondere rotsformatie. Om half 4 waren we weer terug. Nog wat rusten, dutje en wat kletsen.


Maandag was voor ons een reisdag. Voor de anderen niet, die gaan pas morgen. Door wat ademhalings- en ademstopproblemen besluiten wij de hoogte van ruim 1,5 km te verlaten om naar de kust te gaan. Met de groepsleiding en met veel anderen is het probleem besproken. Zij wensen ons een goede reis. Na meerdere stoppen, rij-wisseling, boodschappen en koffiepauze komen we om ca. 4 uur aan op de camping Maslina in Petrovac na Moru. We zoeken een plekje met tv-ontvangst, maken een wandelingetje en koken een maaltijd met boontjes en rijst en koolsla. (De witte kool kost € 0,26 per kg.) De sla is voor morgen. Dan het avondprogramma en uploaden van de website.

Dinsdag was de aankomstdag van de anderen. Vooraf zijn we nog even boodschappen gaan doen en koffie drinken op het strand. Vanaf 2 uur kwamen de eerste deelnemers; de reisleiders Barry en Jolet. Niet lang daarna de assistenten Rob en Paula. Daarna alle volgenden. Veel zitten praten met de anderen die blij waren met mijn herstel. Toen nog even de zee (!) in, eten maken en het avondprogramma.

Woensdag hadden we een excursie naar het Lovcen Nationaal Park met een bezoek aan het mausoleum van dichter, bisschop en heerser Petar II Petrovic Njegos. Het was een prachtige rit met de bus over smalle bergwegen waar in sommige haarspeldbochten een keertje moest worden gestoken. Leuk om dit met de camper te doen. Maar de uitzichten waren geweldig. Na anderhalf uur stopten we om het laatste stuk van ca. 500 meter de berg op te lopen om het mausoleum te gaan bekijken. Maar eerst koffie. Dan met het merendeel de 416 treden naar het mausoleum. Het grootste deel was door een tunnel met een heel gemakkelijke trap. Eigenlijk gewoon een eitje. En het uitzicht boven was erg hoog zodat je 360 graden rond kon kijken zonder tegen bergen aan te kijken. Kijken, foto’s maken en dan weer terug. De 416 treden. Dan het stukje lopen en verder de bergen in. Naar uitzicht op het meer van Skadar; ook weer adembenemend. Het eten was van wat mindere kwaliteit. Eigenlijk het normale eten in de Balkan: eerst een salade van fijngesneden kool, schijven tomaat en augurk, dan een stuk vlees met aardappel (drooggebakken vlees dit keer) en dan een dessert. Dan weer het stuk terug naar de camping waar we om een uur of 5 waren. Even het water in. Nog wat koolsla eten en het avondprogramma.

  

Donderdag 20 juni, de laatste dag van de NKC-groepsreis. Iedereen maakt vandaag plannen voor de volgende dag, weer een reisdag. Voor velen een wel of niet snelle reis naar Nederland. Er worden boodschappen gedaan en verder is het rustig. Valt ook niet mee om je druk te maken bij temperaturen van rond de 35 graden. Coby en ik gingen vanmorgen koffie drinken in het dorp en vanmiddag op het strand. Ook ik ben heel even bezig geweest met het uitzetten van de reis richting Bulgarije. Maar dat was vorig jaar eigenlijk al gedaan. We sloten de dag af met eerst een gezellig samenzijn en het bedanken van de groepbegeleiders. Compleet met toespraakjes en liedjes. Terecht, het was een fantastisch team. Daarna nog een gezamenlijk etentje. Weer echt op z’n Balkans. Dat wil zeggen dat de groep die vis of kip had besteld al (bijna) klaar was met eten toen de mix-grill werd gebracht. Maar toen we dat zagen wisten we ook waarom het zo lang had geduurd. Het waren 7 verschillende vleessoorten; bij elkaar een portie voor 4 tot 6 personen. Per deelnemer. We hebben dan ook bijna alles laten inpakken. Dat ligt nu in de vriezer. Nog even wat drinken en dan naar huis. Nog even een uurtje zitten en dan naar bed. Dit is het laatste stukje van dit deel van het verslag. Het volgende deel; wij gaan samen weer verder, staat in deel 4.